Walka – mamy to we krwi?

Sztuki walki są bardzo popularne w sporcie. Zawody i walki, które odbywają się na świecie mają szerokie rzesze fanów. Sztuki walki niosą ze sobą wiele pozytywnych skutków. Trenując te dziedzinę, wiele zyskujemy, między innymi… potrafimy się bronić. Sztuki walki są dobrą metodą na budowanie pewności siebie i samodyscypliny. Pozwala wyładowywać stres i napięcie, a ponadto jest świetnym treningiem na osiągnięcie dobrej kondycji. Warto przybliżyć sobie historię sztuk walki i porównać, jak to było kiedyś.


Piramidy, amfiteatry i smoki

Sztuki walkiCiężko wskazać jednoznacznie, gdzie zaczęły się sztuki walki i kto zaczął. Pierwsze sceny walk zauważyć można na egipskich malowidłach z okresu Starego Państwa, czyli około 2850r. p.n.e. Faraonowie nierzadko oddawali się rozrywkom, do których należało między innymi oglądanie walk na pięści (tzw. pugilat) i zapasów (tzw. pale).
Liczne rozrachunki w starożytnych państwach spowodowały, że wojsko, musiało być regularnie szkolone, co widać na przykładzie szkół w Sparcie i Macedonii. Z czasem „gołe” pięści zmieniły się na prowizoryczne rękawice ze skór i rzemienia.
Do dyscyplin na Igrzyskach Olimpijskich w 648 roku p.n.e. dołączył bardzo swobodny styl walki zwany „pankrationem”. Można było stosować wiele chwytów – pięści, łokcie, nogi – wszystkie metody, które mogły przywieźć do zwycięstwa. W czasie walki można było wykorzystywać chwyty, rzuty, podcianie i inne metody. Pełne poparcie dla walk głosili słynni filozofowie – Nikiasz, Sokrates i Platon. Ostatni z nich był nawet zapaśnikiem. Uważali, że ważne jest, by wojsko trenowało walkę właśnie przez zapasy.

Indie w swojej historii borykały się z napadami Hunów, Mongołów i Muzułmanów. Miały też problemy wewnętrzne. Musieli więc podjąć kroki, które pozwalały im na obronę. Wojownicy (kszatrija) budowali swoją siłę i niezłomność uderzając pięściami o marmurowe płyty. Ta sztuka nazywana była „vairamushti”. Wytrzymanie takiego bólu było możliwe, nie tylko dzięki sile ciała, ale również dzięki umysłowi. Łączyli oni sztukę medytacji z walką, co pozwalało im na osiąganie lepszych wyników. Nieco dalej widzimy państwo, bez którego sztuki walki nie byłyby tym, czym są dzisiaj. Chiny – państwo różnorodności i pomysłów. Wyróżnia się około 10-13 chińskich sztuk walki. Powstawały między innymi na podstawie obserwacji różnych zwierząt w tym orłów, smoków, kotów, czy małp. Duży rozwój sztuk walki można było zauważyć również w Japonii, Korei czy Tajlandii.

Boks kiedyś i dziś

Sporty walkiBoks jest jednym z najpopularniejszych sportów walki. Ma też długą historię – wspomnienie o pierwszym pojedynku bokserskim sięgają około 7000 roku p.n.e. w Mezopotamii. Odkryto tam kamienną tabliczkę z rysunkiem. Potwierdzenie występowania boksu w tym starożytnym państwie znajdujemy w starożytnych tekstach. W Grecji również można było zauważyć boks – dowodem są wspomniane wcześniej rękawice ze skór. Mało tego, Homer w „Iliadzie” opisuje jeden z pojedynków. Kiedyś boks był inny – nie było rund ani podziału zawodników według wag. Zabronione było klinczowanie, a bokserzy walczyli… Nago. Mieli jedynie rękawice. Przez długi czas zakazane były ciosy w miejsca inne niż głowa, co z czasem się zmieniło i można było atakować tułów przeciwnika. Dziś wyróżnia się różne rodzaje boksu, lecz ten, zaproponowany przez króla Aten (900 rok p.n.e.) na szczęście nie przetrwał do teraźniejszości. Polegał on na tym, że zawodnicy siadali naprzeciwko siebie i bili się. Brzmi to całkiem kulturalnie, można by powiedzieć, że brakowało im herbaty do tej „posiadówki”. To tylko pozory, walka była niezwykle brutalna, a żeby ją zakończyć jeden z zawodników musiał umrzeć. W innym wypadku nie było mowy przerwaniu pojedynku.

Sztuki walki, czy sporty walki?

Znając krótki fragment historii sztuk walki możemy pogłębić temat. Często wydaje się nam, że są one tym samym, co sporty walki. Nic bardziej mylnego. Podobieństwo nazw może być mylące, jednak patrząc na historię sporty walki pojawiły się nieco później.
Najważniejszą różnicą między tymi dwoma pojęciami jest cel aktywności. Sztuki walki, patrząc chociażby na kraje Dalekiego Wschodu, były związane z filozofią. Nie bez przyczyny walkę poprzedzały medytacje. Sztuki walki charakteryzują się przede wszystkim stabilizacją emocji, panowaniem nad umysłem i utrzymaniem aspektu duchowego. Ważne jest utrzymanie i wzmacnianie relacji ze swoim „mistrzem” i ciągłe doskonalenie się pod jego okiem. Do sztuk walki należą między innymi: Kenjutsu, Aikido, Karate Shotokan i okinawskie style karate, Kyudo, Ju-Jutsu, Hapkido, Iaijutsu czy Bojutsu.
Celem sportów walki jest czysta rywalizacja, zresztą, jak w każdym sporcie. Najważniejsze jest w tym wypadku motywowanie zewnętrzne, zdobywanie sławy, nagród i osiąganie zwycięstw. Owszem, samodoskonalenie jest w przypadku sportów walki ważnym elementem, ale podstawowym celem jest wygrana.
Co ciekawe, oprócz sztuk i sportów walki możemy wyróżnić Systemy Combatowe. To kategoria skupiona głównie na celach wojskowych. Opracowano go, by tworzyć coraz to doskonalsze metody obezwładniania wroga.

Sporty walki – klasyfikacja

Sztuki walkiSporty walki najczęściej dzieli się ze względu na metody, które się stosuje. Najbardziej popularne oparte są na uderzeniach jest to boks. Opiera się on na walce jedynie przy użyciu pięści, boks birmański pozwala na ciosy głową, w boksie francuskim zawodnicy walczą w butach. Tajski boks wykorzystuje chwyty klamrowe, uderzenia łokciami i kolanami. Do sportów walki opartych na uderzeniach zalicza się również karate, kick-boxing, taekwondo i sanshou. Kolejną grupą sportów walki są te oparte na chwytach, to między innymi brazylijskie jiu-jitsu, judo, sambo, sumo i inne zapasy pokrewne. Trzecia klasyfikacja sportów walki jest związana z użyciem zarówno chwytów, jak i uderzeniach. Zwane są inaczej sportami walki wszechstylowymi, są to na przykład: sportowe ju-jitsu, MMA, pankration i shoot boxing. Są sporty walki, które wykorzystują broń, chodzi tu o szermierkę lub kendo. Tak szeroki wybór sportów walki sprawia, że jest to dziedzina coraz bardziej popularna. Wzrasta zainteresowanie MMA, a o szermierce często mówi się, że to sport dla elit. Niezależnie od tego, który sport walki wybierzesz, z pewnością nauczy Cię on pracy z ciałem, pozwoli na wzmocnienie fizyczne i doskonale wyrzeźbi ciało.

You may also like...

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *